پز روشنفکری

بنام خدا

تا صحبت از حج و زیارت می شود پای فقیر و فقرا را می کشند وسط غافل از اینکه اغلب زایرین خود فقرا هستند. تا صحبت از نذری و احسان به میان می آید موضوع ظروف یکبار مصرف و آشغالهای سطح خیابانها را مطرح می کنند و تا صحبت از عزاداری و سوگواری...  شکل و شمایل عزاداران و آرایش مخصوص عزاداری و طبل و سنج و موسیقی و قمه زنی و اشعار مزخرف مداحان و مزد میلیونی آنها و ادا و اطوار بعضی عزاداران... غافل از اینکه اینها همه حواشی است و شکل و شمایل و... غیر از محتوا.

گرچه صحبتها بعضا "حق" است و حقیقت اما اراده باطل پشت آن است.  ایراد بر " شکل" می گیرند ولی "محتوا" را و "متن" را هدف دارند. پای در هیچ هیاتی( از انواع عام و خاص،  متن جامعه تا دانشگاهی،  اصولگرا،  اصلاح طلب،  انقلابی یا سبزی و...) نمی گذارند و تنها با مشاهده خیابانها، عزاداری را به "فستیوال غم" تشبیه می کنند.  حق دارند البته چون نیمه اش را می بینند و چون راهی به جمع "شعور" ندارند،  "شور" شور شده را می بینند و شیطان عقلشان را می زداید.

البته قبول دارم که متولیان جامعه به همان نسبتی که نتوانسته شور خطرسازی چهارشنبه سوری را کنترل نماید، متولیان مذهبی هم نتوانسته  اند شور عزاداری را "شعورمند" نمایند.

حالا کسانی که هرگز فستیوالهای سیزده بدر و آشغالهایش را در طبیعت هرگز نمی بینند یا وحشی بازی های فستیوال چهارشنبه سوزی را با دیده اغماض مینگرند تا حرکت زشتی از عزاداران می بینند. پز روشنفکری می گیرند و چند " بد سنی" هم به به و چه چه می زنند برایشان... 

بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام

که   آفتاب   در آورد   از   کلیسا   سر !!!

/ 0 نظر / 107 بازدید