کوی دوست !

بنام خدا

میگن دوستی در کنار دوست بودن نیست بلکه بیاد دوست بودنه .

وقتی پس از ربع قرن رفاقت بی شیله پیله ازم برید و حتی فرصت پرسش از علت این بریدن را بهم نداد  ، مردانه (!!!) همه علایقم را ازش بریدم .حتی شماره تلفنش رو حذف کردم تا اثاری از اثرش در قلبم باقی نماند. اما...

اوایل وقتی از سر کوچه شان می گذشتم بیادش می افتادم ... پیشرفت کرد ... از سر محله شان هم که رد می شدم یادش با من بود...باز هم پیشرفت ... از کنار پارک محله شان که می گذرم یاد همنشینی های جوانی رهایم نمی کند ... باز هم ... اکنون دیگر وارد اتوبان منتهی به محله شان هم که می شوم لبخند تلخم را هرکه می بیند حمل بر جنونم می کند.... و روزی نیست که از اتوبان و بوستان و  محله و کوچه شان نگذرم ... مسیرم را که نمی توانم عوض کنم ... راه خانه ام از سر کوی دوست می گذرد ...

در رفاقت پیشرفت کرده ام . هر چند نرخ ها هم بالا رفته و کهنه ها عتیقه شده اند و بازار خوبی پیدا کرده اند ...

این نیز بگذرد...

پ ن ابتدای سال 94 : می گویند " این نیز بگذرد" و زمان فراموشکاری می آورد. ما هم گذشتیم وگذشت ... خواستم متن را تغییر دهم یا پاک کنم اما آنچه گذشته دیگه گذشته ...

یا علی مدد.

 

/ 0 نظر / 2 بازدید