بسم رب الحسین  

 

حدود چهار سال پیش بود که صبح روز اربعین قصد کردم تا زیارت عاشورا را بالای کوه « دو برار » ( دو برادر ؛ واقع در شمال کرج ) بخوانم . تا بالای کوه بابد حدود دو ساعت پیاده روی میکردم ، صبح زود کوهستان و روز اربعین حسینی با حال و حسی که از شب قبل داشتم باعث شد تا در این مسیر طولانی کمی با خود خلوت کنم . انجا فقط من بودم و کوهستان بود و خدا .

نمیدانم چه شد . اما در این مسیر رو به بالا و طاقت فرسا تنها جواب یک سوال فکرم را بخود مشغول ساخت . نمی دانم که جواب را یافتم یا نه ولی همینقدر می دانم که سفر روز اربعین چهار سال پیش با همه سفرهایم متفاوت بود و تا پایان عمرم فراموشم نخواهد شد .

از انروز تابحال بارها به کوه و تا فراز دوبرار رفته ام تا شاید دوباره ان سوال و جواب در ذهنم تجدید شود تا شاید به ان حس عجیب و دوست داشتنی دست یابم ، ولی نشد . علتش را نمی دانم ولی تا همینقدر می دانم که غبارهایی که بروی قلب و احساسم نشسته از ان ابزاری شَل و فلج ساخته است که دیگر به هیچ کاری نمی اید .

  به حرم رهم  ندادند که... برون در چه کردی که درون خانه آیی ؟

***

 

 به بها دهند نه بهانه

بزرگواری  که فرمود : « بهشت را به بها دهند نه بهانه » ، خود نیز می دانست که این جمله قشنگ سرچشمه گرفته از معارف اسلامی است که او استاد بیان این معارف بود و خود نیز بخوبی می دانست که استاد سخن نیز بر همین عقیده بوده که سروده بود ؛ « بی رنج ، گنج میسر نمی شود » .

اری نه بهشت را به بهانه دهند و نه بی رنج ، گنجی میسر می شود . رنجت هر چه بیش باشد گنجت پر بهاتر است و هرچه بهایت بیشتر ، خریدار بهتری هستی . اگر گنجهای عالم مال تو باشد عالم از ان تو خواهد بود .

***

 

بها و بهانه ... رنج و گنج

پرده اول

اسمش عباس است بنام ابوالفضل می شناسندش . پدرش ؛ شجاع شجاعان عرب ، مردی که هرگز و در هیچ میدانی به دشمن پشت نکرده است و یک تنه با لشکری حریف است و از رویارویی با هیچ سپاهی نهراسیده است ، او کشنده ی یلیل عرب است و تنها همین افتخار که او پسر علی بن ابیطالب است برایش کافی است .ولی ... بهشت را که به بهانه نمی دهند و برای پسر علی شدن هم که رنجی نکشیده است.

عباس بلند بالاست . زیباست . قمر بنی هاشم است . شجاع و دلیر و بیباک است. اینرا در سن شانزده سالگی در جنگهای تحت فرماندهی پدرش نشان داده است . ولی ... پاداش شجاعت ، سرداری شپاه است که عباس پاداش خود را گرفته است .

عباس با وفاست . وفا ! ... عباس خودِ وفاست . چه کسی بهتر از عباس می توانست وفا را معنا کند ؟ اصلا وفا معنی اش را از عباس گرفته است . عباس با وفا .ولی ... پاداش وفا داری ، وفاداری متقابل است که حسین ( ع ) پاداش وفاداری او را داد .

عباس عبد صالح است . چقدر این واژه زیباست . لباسی که به قامت برنای عباس دوخته شده است . عبد صالح . هرگاه که این واژه را می شنوم عباس در ذهنم تداعی می کند . ولی ... بهای عبد صالح نیز بهشت است که خداوند بهترین درجات انرا به عباس ارزانی داشته است .

عباس مومن و با اخلاص و حق طلب و مجاهدی غیور است . عباس ، غیرت را با خلاص کامل معنا کرد و برای حق و حقیقت با ایمان کامل جهاد کرد . ولی ... بها و پاداش مومنین مخلص و حق طلبی که در راه حق و حقیقت جهاد نمایند ، شهادت است که عباس به نحو احسن شهادت را در اغوش کشید .

عباس ، ابوالفضل علمدار است . پدر فضل است و فاضل ، پسر علی بن ابیطالب . قمر بنی هاشم است و نسبش والا . شجاع و دلاور است و بیباک و غیور . با غیرت است و با وفا . مومن است و با اخلاص . حق طلب و عبد صالح و مجاهد و شهید . 

و ...

 عباس ، باب الحوائج است . 

به بهانه که نمی دهند پس عباس این گنج پربها را - که به هرکس ندهندش و از بین امامان معصوم فقط دو نفر از امامان شیعه دارای ان هستند- به چه بهایی بدست اورده است ؟   

 التماس دعا .

... اگر عنایتی باشد ، ادامه دارد ...