بنام خدا

با اینکه خیلی اهل حدیث و روایت و ... نیستم اما اخیراً دو حدیث بسیار عالی در دو وبلاگ خواندم که خیلی به دلم چسبید و خواستم هم آویزه گوشم کنم و هم تقدیم کنم به دوستان عزیزم .

حدیث اول : از وبلاگ "موسسه قرآن پژوهان عترت فاطمی " :

در محضر پیامبر اسلام ص

شخصى محضر پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و سلم مشرف شد.

حضرت به او فرمودند: آیا مى خواهى تو را به کارى راهنمایى کنم که به وسیله آن داخل بهشت شوى؟
مرد پاسخ داد: مى خواهم یا رسول الله!
حضرت فرمودند: از آن چه خداوند به تو داده است انفاق کن و به دیگران بده!
مرد: اگر خود نیازمندتر از دیگران باشم، چه کنم؟
فرمودند:مظلوم را یارى کن!
مرد: اگر خودم ناتوان تر از او باشم، چه کنم؟
فرمودند: نادانى را راهنمایى کن!
مرد: اگر خودم نادان تر از او باشم، چه کنم؟
فرمودند: در این صورت زبانت را جز در موارد خیر نگهدار!
سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: آیا خوشحال نمى شوى که یکى از این صفات را داشته باشى و به بهشت داخلت نمایند؟
[بحارالانوار ج71، ص296]
لطفاً در صورتی که این حدیث به دلتان چسبید برای شادی روح مرحوم ستوده فاتحه ای نثار کنید.
 
حدیث دوم : از وبلاگ سودا (سید هاشم قدمی)
   
امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:

1ـ در شگفتم برای کسی که ترس بر او غلبه کرده، چگونه به ذکر «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ» (آل‌عمران/173) پناه نمی‌برد. در صورتی که خداوند به دنبال ذکر یاد شده فرموده است: «پس (آن کسانی که به عزم جهاد خارج گشتند، و تخویف شیاطین در آنها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسک جستند) همراه با نعمتی از جانب خداوند (عافیت) و چیزی زاید بر آن (سود در تجارت) بازگشتند، و هیچگونه بدی به آنان نرسید.»

2ـ در شگفتم برای کسی که اندوهگین است چگونه به ذکر «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ‏ مِنَ الظَّالِمِینَ» (انبیاء/87) پناه نمی برد. زیرا خداوند به دنبال این ذکر فرموده است: «پس ما یونس را در اثر تمسک به ذکر یاد شده، از اندوه نجات دادیم و همین گونه مومنین را نجات می‌بخشیم.»

3ـ در شگفتم برای کسی که مورد مکر و حیله واقع شده، چگونه به ذکر «اُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ» (غافر/44) پناه نمی‌برد. زیرا خداوند به دنبال ذکر فوق فرموده است: «پس خداوند (موسی را در اثر ذکر یاد شده) از شر و مکر فرعونیان مصون داشت.»

4ـ در شگفتم برای کسی که طالب دنیا و زیبایی‌های دنیاست چگونه به ذکر «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» (کهف/39) پناه نمی‌برد، زیرا خداوند بعد از ذکر یاد شده فرموده است: «مردی که فاقد نعمت‌های دنیوی بود، خطاب به مردی که از نعمت‌ها برخوردار بود) فرمود: اگر تو مرا به مال و فرزند، کمتر از خود می‌دانی امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.»

 منبع: بحارالانوار، ج90، ص184 و 185، به نقل از کتاب خصال شیخ صدوق