بنام خدا

" کوهها مظهر شکوه پایداری و عظمت هستند ولی بعضی کوهها مقدس اند وجاودانه.محمد(ص)در حرا مبعوث شد عیسی(ع)بر بلندای بیت الحم مصلوب شد موسی(ع)در طور سینا با خدایش محشور شد و زرتشت در دامنه های سبلان زاده و بر بلندی هایش اوستا را نوشت.
سبلان را هاله ای از واقعیت[،] اسطوره و افسانه فرا گرفته است. واقعیت از آن رو که پیامبر اکرم آن را چشمه ای از بهشت خواند و اسطوره از آن رو که حکیم طوس نبرد بین کیخسرو و فریبرز راد و بهمن را برقله سبلان به نظم کشید."

"وبلاگ ساوالان"

هر از گاهی فرصتی دست می دهد تا همپای بعضی از دوستان پا روی کوهها بگذارم و علاوه بر یک تنفس راحت و بی عیب این مخلوق بی ادعای خداوند را که بی منت در برابر طوفانها و ابرها و برودت هوا و ... می ایستد و علاوه بر استحکام کره خاکی ، مایه حیات را به رایگان در اختیار کلیه موجودات می گذارد، از نزدیک زیارت میکنم .

موجودی با عظمت که سجده در بلندای آن اوج عبودیت انسان است و به انسان وارستگی ، پیراستگی ، مقاوت ، صبوری و ... می آموزد.

هر گاه که در هوای صاف تهران (که البته گه گاه اتفاق می افتد) چشمم به جمال دماوند می افتد بی اختیار صلوات می فرستم و هر گاه که عظمت ساوالان (سبلان) را از نزدیک می بینم بی اختیار دست بر سینه می شوم و ...

اما ... هرگز در جایی"...پیامبر اکرم آن را چشمه ای از بهشت خواند ..." را نخوانده ام و از کلیه دوستانی که اهل علم و درایت و حدیث هستند تمنا دارم چنانچه سندی بر این  نوشته دارندحقیر را مرهون منت خود سازند.

البته می دانم که باید دلیل و برهان و سند را از مدعی درخواست کرد ولی نتوانستم برای نویسنده وبلاگ پیام(بقول دوستان کامنت ) بگذارم.

یا علی مدد