بنام خدا

ولادت مولای متقیان حیدر کرار (ع) و تنها مولود کعبه را به همه کسانی که سر سفره پدر و مادر بزرگ شده اند و هرگز طمع به سفره معاویه ها ندارند تبریک عرض میکنم.

***

چند روز پیش فرصتی دست داد و به بهانه عروسی یکی از بستگان دو - سه روزی از تهران دور شدیم و علاوه بر اینکه صله رحمی کردیم و قلبی را شاد ، بقول ادبیات مدیریتی "تبرمان را نیز تیز کردیم"!

داستان "تیز کردن تبر " را در فرصتی دیگر خواهم نوشت.

دیدن چند شهر مرکزی و اصفهان از جمله محلات و خمین و گلپایگان و بخصوص خوانسار و ... به زحمت رانندگی تقریباً شبانه روزی می ارزید.

بگذریم ...

حساب که میکنم به برکت اینترنت و چت و راهیابی بچه ها به دانشگاهها و صد البته حضور در شهر هزار قوم تهران در عرض همین چند سال اخیر واردات - صادرات خوبی داشته ایم . الحمدلله...

به اهواز دختر داده ایم و از درود عروس آورده ایم ، به آمل دختر داده ایم و از داران گلپایگان عروس آورده ایم ، به ساوه دختر داده ایم و از سراب عروس آورده ایم ، به کرمان داماد فرستاده ایم و باز هم از مشهد عروس آورده ایم ، عتیقه فامیل را به قمی ها قالب کرده ایم و دچار مار افعی زاهدان شده ایم و سرگل  یزد را چیده ایم و گل مریم مان را به پای لر ها ریخته ایم و ...

خلاصه نمی دانم که نسل جدید فامیل را از کدام قوم بدانم : لرک ،گیلرک ، ترگیل ، ترکل ، ترقم و ...

آیا به هویت جدیدی می رسیم یا هویت خود را نیز گم خواهیم کرد . براستی با این اختلاط هویتی چه کنیم ؟

یا علی مدد