کشکول قلعه
نویسنده: مسعود قلعه - ٦ دی ۱۳٩٥

بنام خدا

گویند : گروهی به نمایندگی از قبیله برای دیدار حضرت رسول اکرم به مدینه آمدند و ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﺍﺯ ﺩﻳﺪﺍﺭﺷﺎﻥ ﺷﺎﺩ ﺷﺪ ﻭ ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪ گفت ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﻴﻜﻮ ﭘﺬﻳﺮﺍﻳﻰ ﺷﻮﺩ ﻭ طبق روال خود ﺟﻮﺍﻳﺰی به ایشان مرحمت فرمود و سپس از ایشان ﭘﺮﺳﻴﺪند که ﺁﻳﺎ ﻛﺴﻰ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ هست ﻛﻪ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ 

ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺁﺭﻯ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻛﻨﺎﺭ ﺑﺎﺭﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻳﻢ.

ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﺪ. 

ﻧﻮﺟﻮﺍﻥ ﭘﻴﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻣﻦ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ این ﮔﺮﻭﻩ‌ﺍﻡ ﻛﻪ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺣﻀﻮﺭ ﺷﻤﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺣﻮﺍﻳﺞ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻯ، ﻟﻄﻔﺎ ﺣﺎﺟﺖ ﻣﺮﺍ ﻫﻢ ﺑﺮﺁﻭﺭ. 

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ﺹ) ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺣﺎﺟﺖ ﺗﻮ ﭼﻴﺴﺖ؟ 

ﮔﻔﺖ: ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻩ ﻛﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﻴﺎﻣﺮﺯﺩ ﻭ  ﺭﺣﻤﺖ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ ﻭ  ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ.

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ در حق او دعا ﻛﺮﺩ: ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻣﺮﺯ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻓﺮﻣﺎﻯ ﻭ ﺩﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻥ.

سپس ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ بپردازند. 

ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺣﺞ ﺳﺎﻝ ﺩﻫﻢ ﻫﺠﺮﺕ ، کسانی از آن قبیله ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (ص) ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﻧﻮﺟﻮﺍﻥ ﺳﺆﺍﻝ ﻓﺮﻣﻮﺩ . ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺍﻭ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺍﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺯﻳﺶ ﺩﻫﺪ ﻗﺎﻧﻊ ﻭ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ. 

ﻓﺮﻣﻮﺩند: ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ.

منبع : طبقات ابن سعد ، ج1 ، ص 312

آیا کسی هست تا دعایی کند و ما هم مشمول این دعای پیامبر عظیم الشان شویم؟!

پ ن 951007 : شعر از حجت :

یک صبحدم به صحن گلستان گذشته ای ...

شبنم هنوز بر رخ گل آب می زند !

یا علی مدد

کدهای اضافی کاربر :