بنام خدا

هرگز سختی ها و بیچارگی های خود را برای مردم تشریح مکن . اولین اثرش این است که القا می کند تو در میدان زندگی زمین خورده ای و از روزگار خسارت دیده ای ، در نظرها کوچک می شوی و شخصیت و احترامت از میان می رود.

امام صادق (ع)

این حدیث شریف را امروز در تابلوهای تبلیغاتی مترو دیدم . بعنوان عیدی تقدیم همه دوستان باد. 

پیشاپیش سال نو را تبریک عرض کرده و امیدوارم برای تمامی ایرانیان سال 1392 سالی نیکو بهمراه سلامتی و نشاط باشد.

***

در آخرین نصف روز  مازاد سال 1391 یعنی سی ام اسفند فرصتی یافتم تا یکی از نقاط سیاحتی و البته زیارتی تهران بزرگ را معرفی نمایم  (البته عکسها مربوط به اوایل زمستان سال 1391 می باشد).

اگر قصد زیارت حضرت شاه عبدالعظیم  (ع) را داشتید سر راست ترین مسیر  خیابان شهید رجایی است . بعد از شهرک سیزده آبان از روی پل به سمت چپ می پیچید و در بالای پل اگر به سمت راست بپیچید تابلوها شما را به سمت حرم راهنمایی خواهند کرد ولی اگر پل را تا آخر مستقیم طی کنید پس از چند تقاطع در سمت راست خیابان گورستان قدیمی تهران را خواهید دید. اینجا گورستان ابن بابویه (شیخ صدوق ) است.

داخل گورستان بزرگان زیادی به خاک سپرده شده اند از جمله میرزا جلوه ، حکیم و شاعر ، میرزا طاهر تنکابنی ، فیلسوف متاله ، علی اکبر دهخدا ، میرزاده عشقی  شیخ رجبعلی خیاط (نکوگویان) ، مرحوم جهان پهلوان تختی و  رحیم موذن زاده اردبیلی و خیلی های دیگر از جمله خواجه نصیرالدین طوسی (که ما نیافتیم) ... اما قصد ما زیارت شهدای فدائیان اسلام است . چهار تن از یاران رشید شهید نواب صفوی .

بعلت اینکه ابوجعفر محمد بن علی بن حسین ملقب به شیخ صدوق و معروف به محمد بن بابویه در گذشته به سال 381 هجری قمری در این گورستان مدفون است این گورستان به این نام شناخته شده است.

در دوره قاجار (سال 1238 هجری قمری)در یکی از سردابها جسد سالمی را می یابند که کاملاً سالم بوده و متوجه می شوند مربوط به شیخ صدوق از دانشمندان شیعه می باشد ، لذا بارگاهی بر بالای سرداب می سازند که ظاهراً در زمان احداث بسیاری از سنگ قبر های قدیمی را نیز از بین می برند.

بهترین زمان برای تهران گردی همین ایام تعطیلات نوروز می باشد . اگر در همین محل از اهالی سراغ برج طغرل و چشمه علی را بگیرید می توانید در نصف روز  هم به زیارت حضرت شاه عبدالعظیم حسنی مشرف شوید و هم دیدنی های ری را ببینید.

×××

شیخ عباس قمی در کتاب تتمه المنتهی در ذیل خلافت القادر بالله پس از ذکر زمان وفات ایشان اضافه کرده است :

" او که رحمت خدا بر وی باد ، شیخ طائفه شیعه و فقیه و رئیس ایشان در خراسان بود. سال 355 به بغداد رفت . بزرگان شیعه از او که در سنین جوانی بود کسب علم کردند. او عالمی بزرگ ، حافظ احادیث آشنا به رجال و آگاه به اخبار بود. بیش از سیصد کتاب نوشت و در بین شیعیان قم کسی در حفظ اخبار و فراوانی دانش به پایه او نمی رسید. به او لقب صدوق داده شد و به دعای امام زمان (عج) تولد یافت ."

یا علی مدد